Ta strona wykorzystuje pliki cookies w celach statystycznych i reklamowych oraz w celu dostosowania naszych serwisów do indywidualnych potrzeb użytkowników. Zmiany ustawień dotyczących plików cookie można dokonać w dowolnej chwili modyfikując ustawienia przeglądarki. Korzystanie z naszej strony bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce prywatności.

Choroba społeczna (wg definicji Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), to przewlekłe, trudno wyleczalne schorzenie, ograniczające funkcjonowanie jednostki w codziennym życiu, wymagające stałej opieki lekarskiej, na które cierpi minimum 5 procent społeczeństwa. 

Brak prawidłowego trzymania moczu znacznie pogarsza jakość życia. 

Dotyczy ok. 10 – 15% społeczeństwa. To znaczy, że cierpi na nie około 4 milionów osób. Schorzenie to może wystąpić w każdym wieku, zarówno wśród kobiet i mężczyzn. Przy czym kobiety stanowią znacznie większą grupę chorych. Na występowanie dolegliwości bardziej narażone są kobiety po porodach oraz w podeszłym wieku (co związane jest z kumulacją czynników ryzyka oraz charakterystycznym dla okresu menopauzy stanem hipoestrogenizacji). W związku z postępującym „starzeniem się” społeczeństwa polskiego zapalność na to schorzenie zwiększa się. Od 20 lat obserwuje się w Polsce stopniowe wydłużanie długości życia, średnia u kobiet to około 80 lat, mężczyzn – 70 lat. 

Szacuje się, że około 50% osób po 70 rż (kobiet i mężczyzn) cierpi z powod tej dolegliwości.

Obecność problemów z utrzymaniem moczu notuje się częściej niż nadciśnienie tętnicze, depresję i cukrzycę (najczęściej rozpoznawane choroby społeczne).

Problem utrudnionego trzymania moczu dotyczy około 30% kobiet. Większość z nich uważa to schorzenie za wstydliwy problem i często (z powodu przekonania o nieodwracalności dysfunkcji) zwleka z ujawnieniem go nawet przez kilka lat.